ایجاد شبکههای ارتباطی میان رهبران اپوزیسیون، گروههای مدنی و جوامع ایرانیان خارج از کشور.
تدوین برنامههای مدیریت اضطراری که بلافاصله پس از فروپاشی رژیم فعال شوند.
شناسایی شخصیتهای مورد اعتماد عمومی برای نمایندگی دوران انتقالی.
تشکیل ائتلاف فراگیر به جای سلطه یک جناح خاص.
حفظ ارتباط محرمانه با دولتهای دموکراتیک، سازمان ملل و سازمانهای مردمنهاد برای تضمین حمایت فوری.
آمادهسازی پیام واحد برای اطمینانبخشی به جامعه و جلوگیری از وحشت عمومی.